Samen werken aan groei - Meriam Verhoef

NLP, Mindfulness, coaching, training

Archief

Hoe kom ik uit mijn dip – 10 tips

Hoe kom ik uit mijn dip?

Als je in een dip zit, dan wil je eigenlijk maar één ding weten: Hoe kom ik uit mijn dip. Je wilt je weer prettig voelen, vitaal, energiek en blij.

Je hebt dan ook wellicht de neiging om iets leuks te gaan doen, om af te spreken met een vriendin, maar daar voel je je dan eigenlijk weer net niet prettig genoeg voor, en wie zit er nou op een zeurpiet te wachten is dan wellicht wat jij over jezelf denkt.

Bovendien…het helpt je niet.

Als je in een dip zit, is dat een leerproces voor jezelf. Je loopt ergens tegen aan wat je lastig vindt. Dat kan van alles zijn, van een financiële tegenvaller, tot een rotgesprek, van een onbestemd gevoel dat je ineens overvalt, tot balen van je werk en geen oplossing zien en nog heel veel meer. Al deze gevoelens kunnen ervoor zorgen dat je je neerslachtig voelt en met maar 1 ding bezig bent: Hoe kom ik uit mijn dip.

Hieronder mijn tips om met je dip om te gaan en er van te leren.

Erken dat je een dip hebt. Natuurlijk is het geen fijn gevoel en wil je er zo snel mogelijk van af. Toch is het goed om er bij stil te staan. Je kan allemaal leuke dingen gaan doen om van het gevoel af te komen, maar wat je dan eigenlijk doet is jezelf en je gevoelens ontkennen en dat kan op de lange termijn tot ergere dingen lijden.

– Ga met je aandacht naar binnen en onderzoek je dip. Je voelt je rot en neerslachtig, OK. Maar wat veroorzaakt dat gevoel? Ben je bang, verdrietig, boos? Waar komt je gevoel vandaan, wat zit er onder? Als je dat ontdekt bij jezelf kan dat voor opluchting zorgen. Misschien ontdek je een patroon.

– Doorvoel wat je ervaart. Als je dan weet wat je dip veroorzaakt, ga er dan eens met je aandacht naar toe. We zijn geneigd om er juist van weg te lopen omdat je er misschien wel bang voor bent. Maar ga er eens met je aandacht naar toe. Voel je het ergens in je lijf? Adem er naar toe en kijk er eens naar. Wat zie je? Wat voel je? Hoe is dat?

-Geef jezelf de tijd. Natuurlijk wil je gelukkig zijn en je dip snel achter je laten. Maar soms heb jij het als persoon gewoon even nodig om bij jezelf stil te staan. Gun jezelf die tijd.

– Kijk eens welke gedachten er aanwezig zijn over je dip. Als je met al je aandacht naar het rotgevoel gaat en er met een open nieuwsgierige houding naar kan kijken, dan kan het zijn dat je er achter komt dat je dip eigenlijk helemaal niet zo eng is. Dat jouw gedachten over je dip hem vast zetten.

-Leef in het nu. Een dip is al vervelend genoeg. Als jij dan ook nog van alles gaat vinden over je dip en je zorgen gaat maken over hoe je zelf tegen een dip aan kijkt en wanneer je dat nog meer voelde en wat je daar dan van vond, maak je het wel heel gecompliceerd. Leef in het nu. Ervaar wat jij nu ervaart, niets meer,  niets minder.

– Wat zou je helpen? Nu je zo met je aandacht en gevoel op onderzoek uit bent gegaan dan kan je eens kijken of er zich iets aandient wat jou zou kunnen helpen.

– Onderzoek de mogelijkheden. Schrijf eens voor jezelf op waar je tegen aan loopt en welke mogelijke oplossingen er zijn. En dat hoeven geen grote dingen te zijn hoor. Je hoeft niet meteen ontslag te nemen, je kan ook eens met je leidinggevende gaan praten. Of iedere avond een rondje gaan wandelen in plaats van op de bank te ploffen. Het kunnen kleine dingen zijn die je uit jouw dip kunnen halen. Laat je niet belemmeren door je eigen gedachten maar blijf alles wat in je op komt opschrijven. Verken je eigen geest.

– Praat er eens over met een vriendin. Nu je je gedachten en de eventuele oplossingen voor jezelf hebt geordend, zou je er eens met een vriendin over kunnen praten. Wat voor jou prettig voelt, je hele proces, of een korte samenvatting van waar je tegen aan liep en wat je voor jezelf als oplossing bedacht had.

– Wat spreekt jou aan in wat zij zegt en waar ervaar je weerstand?

– Wat zegt dat over de situatie waar je nu in zit?

– Onderneem actie. Jouw dip is een tijdelijke situatie van neerslachtigheid. Dat kan allerlei oorzaken hebben. De enige manier om uit je dip te komen is een andere mindset. Hoe lastig dat ook is. Lach naar anderen, maar vooral naar jezelf als je in de spiegel kijkt. Geef jezelf complimentjes. Kijk naar wat er wél lukt en wat je wél goed doet in plaats van te focussen op de dingen waar je op achter blijft.lief zijn voor jezelf. coach, coaching, Meriam Verhoef, Meriam, Utrecht, lief, dip, hoe kom ik uit mijn dip

Wees tegen jezelf net zo lief als tegen je vriendin. Ben je eigen vriendin.

Het is niet altijd makkelijk om bovenstaande stappen zelfstandig te doorlopen. Je hebt soms iemand nodig die je daarin kan begeleiden. Die jou onbevooroordeeld kan zien.  Die jou een zetje geeft, een spiegel voor houdt of je een liefdevolle schop onder je kont geeft.

Als ik die persoon mag zijn, vind ik dat fijn. In dat geval… neem hier contact met me op.

Ik hoop dat bovenstaande stappen je al op weg hebben kunnen helpen.

 

Bovenstaande tips zijn bruikbaar bij een ‘normale’ dip. Als je dip dieper gaat of langdurig is, neem dan contact op met je huisarts.coach, Utrecht, coaching, blog, Meriam, Verhoef, training, tip, coach, Utrecht, Meriam Verhoef

Facebooklinkedin

Marillion, wat je ziet is hoe je er naar kijkt

Ik schrijf vaak over dat de manier waarop je naar iets kijkt bepaald wat je ziet en hoe je het beleefd.

Hoewel ik daar zelf van overtuigd ben en er dagelijks in word bevestigd werd ik vorige week toch nog verrast door de waarheid hiervan.

Ik was bij een concert van Marillion. Tegenwoordig een van de weinige concerten waar ik naar toe ga en waar ik iedere keer weer van het begin tot het eind met een brede grijns sta te genieten.

Natuurlijk omdat ik de muziek geweldig vind, maar ook omdat het publiek zo leuk en vriendelijk en betrokken is. Maar is dat eigenlijk wel zo?

Ik was daar met een aantal mensen waarvan niet iedereen Marillion even goed kent. We stonden tussen een groep mensen die overduidelijk fans waren en uit volle borst mee zongen. Een van hen was de dag eerder ook al naar een concert van Marillion geweest. Ze genoten zichtbaar en ook hoorbaar. Heerlijk!

Tenminste dat vond ik. Totdat een van mijn medeconcertgangers, die Marillion iets minder goed kent en wellicht niet helemaal ondergedompeld was in de euforie van het moment, zei: wat een irritante gasten, hè?

Huh? Helemaal niet gemerkt en geen last van… en dat zei ik ook en ben verder gegaan met genieten.

En later bedacht ik me dat dit wel het ultieme voorbeeld is van wat je ziet is hoe je er naar kijkt.  Op dat moment was ik in zo’n ongelooflijk goed humeur en voelde ik me zo fantastisch, blij en gelukkig dat ik echt ALLES kon bekijken met liefde, warmte en mededogen.

En nu mijn NLP kennis gebruiken om dit moment te verankeren en in te zetten op momenten dat ik het nodig heb 😉

Meriam, life, coach, coaching, Utrecht

coach, Utrecht, coaching, blog, Meriam, Verhoef, training, tip, coach, Utrecht, Meriam Verhoef

 

Facebooklinkedin

Voordat ik het wist lag ik in mijn oude valkuil

Vorige week was ik bij mijn Business coach om de vorderingen te bespreken van Echt jezelf zijn, de trainingen die we aan ambitieuze moeders geven.

Daar heb ik weer zo’n leuke openbaring gehad.

Tijdens ons gesprek gaf hij aan dat ik veel te veel in mijn hoofd zat en mijn gevoel moest laten spreken. Hij liet wat van mijn uitspraken de revue passeren en zei steeds:  “kijk daar spreekt je ratio weer, in plaats van je gevoel”.

In eerste instantie verbaasde me dat want dat zijn juist de stappen die ik zelf de laatste jaren gemaakt heb. Ik heb geleerd dat er veel meer lagen in mij aanwezig waren dan ik ooit wist. En daardoor kan ik veel beter voelen wat er op een moment bij mezelf speelt en kan ik daar op reageren. In plaats van altijd alles te beredeneren totdat ik (voor mijzelf onverwacht) een kookpunt bereikte en ontplofte of implodeerde.

En juist omdat ik bij mezelf heb ervaren hoe het is om jezelf beter te leren kennen en hoeveel vrijheid en mogelijkheden dat geeft, heb ik ervoor gekozen om coach te worden, omdat ik dat jou ook gun. (dit is de korte versie ;-))

En nu, krijg ik van mijn coach steeds terug dat ik weer in mijn ratio zit en dat ik niet naar mijn gevoel ga. Hoe kan dat nou?

Nou ik ben er achter hoor! Als ik iets nieuws ga doen dan val ik keihard in m’n oude valkuil. Blijkbaar kost het leren van iets nieuw me zoveel moeite dat ik direct weer terug pak op mijn oude gewoonte.

Dat nieuwe ingesleten paadje is blijkbaar nog zo vers dat ik bij lastige situaties, ingewikkelde beslissingen, nieuwe lessen, direct weer mijn oude pad ga bewandelen. Oude gewoontes verdwijnen niet makkelijk. Hoe dan wel? Door ze niet meer te gebruiken. Door steeds je nieuwe pad te blijven bewandelen. Maar onder het nieuwe gras, zal nog heel lang het oude paadje liggen. Tijdens mijn NLP trainingen heb ik dat allemaal geleerd en toch verraste dit me weer.

Waarom? Omdat ik nu echt voelde wat het betekende.

Wat heb ik hiervan geleerd?

  • Dat ieder nieuw inzicht moet inslijten voordat je het je echt eigen hebt gemaakt. Dat wist ik rationeel al, maar nu heb ik het ook gevoeld 😉
  • Dat voelen voor mij blijkbaar het nieuwe weten is
  • Dat je je steeds kan blijven ontwikkelen als je bereid bent naar jezelf te kijken met een open en nieuwsgierige houding
  • Wat is het fijn om een coach te hebben! Om je bewust te worden van je blinde vlek

Meriam, life, coach, coaching, Utrechtcoach, Utrecht, coaching, blog, Meriam, Verhoef, training, tip

 

Facebooklinkedin

De waarheid ligt niet in het midden

Vorige week had ik een gesprek met iemand over mijn vader. Mijn vader gaat zowel geestelijk als lichamelijk achteruit. Dat is vooral voor hemzelf lastig en moeilijk te aanvaarden.

Onlangs ben ik met hem, mijn moeder en mijn zus een weekend weg geweest. Tijdens dat weekend merkten we steeds dat m’n vader dingen niet meer kon. Hij wilde wel, maar z’n lichaam niet, en soms zijn geest ook niet. Wat mijn zus en ik daar vooral lastig aan vonden was dat hij niet duidelijk zijn grenzen aan gaf. Dat hij niet duidelijk zei wanneer hij te moe was om iets te doen, of even niet snapten wat we bedoelden. Wij dachten: ‘Als jij nou gewoon aangeeft wanneer je niet meer kan, dan weten wij tenminste waar we aan toe zijn en hoeven we niet steeds voor jou te beslissen en te denken’.

Vorige week sprak ik dus iemand waarvan haar vader een week met mijn vader op stap was geweest. Haar vader is de (jongere) broer van mijn vader. Het was hem vooral opgevallen dat mijn vader aan het klagen was over al z’n pijntjes en dat hij niet meer kon. Heel  anders dus dan wat wij hebben ervaren tijdens ons weekend weg.

We maakten ons er van af met de opmerking: De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.

Maar het bleef maar in mijn hoofd spelen. Is mijn vader dan heel anders als hij met z’n dochters op stap is? Houdt hij zich dan heel groot? En waarom dan niet bij zijn broer?

Totdat ik dacht: De waarheid bestaat niet.

Mijn vader gedraagt zich waarschijnlijk overal hetzelfde. Alleen de interpretatie die wij er aan geven wordt gekleurd door onze blik op hem en op de wereld.

Zijn jongere broer wil wellicht niet het beeld van zijn oudere broer als sterke persoon opgeven. De broer die hem hielp op het schoolplein, de broer met wie hij verre fietstochten deelde, de broer die steeds minder kan.

Wij als dochters willen graag dat hij ook in de periode dat hij achteruit gaat duidelijk aangeeft wat zijn grenzen zijn en gaat genieten van wat er nog wél is. En op die manier hebben wij onze ideeën over hoeveel of hoe weinig mijn vader mag of moet aangeven hoe hij zich voelt.

Onze verwachtingen bepalen hoe we naar iemand kijken. Ons verleden bepaalt hoe we iemand zien en zijn acties interpreteren, maar het is nooit de waarheid. Zodra het over de interpretatie van menselijke gedragingen gaat, bestaat de waarheid niet. Alleen maar MIJN waarheid of JOUW waarheid. En het mooie is, we hebben allebei gelijk. Want in onze eigen wereld is dit de waarheid.

Bevind jij je ook wel eens in een situatie waarin je een hele andere beleving hebt dan de ander? Kijk dan eens naar je eigen waarheid. Jouw waarheid is ook maar een interpretatie van de werkelijkheid!

Succes met dit proces!

coach, Utrecht, coaching, blog, Meriam, Verhoef, training, tip, coach, Utrecht, Meriam Verhoef

Facebooklinkedin

Ik kan het niet

Hoe vaak zeg je dat tegen jezelf? Ik kan het niet, of woorden van gelijke strekking: ‘Zie je wel, dat lukt me nooit’, of: ‘Ik ben daar gewoon niet goed in’.

Steeds als jij die woorden tegen jezelf zegt, maak je ze een beetje meer ‘waar’. Maar ik zal je wat verklappen: Ze zijn niet waar. Je bent ze gaan geloven omdat je het steeds weer tegen jezelf herhaalt. En daardoor is het voor jou ‘waar’ geworden.

Stel je eens voor dat je tegen jezelf zou zeggen: Ik kan het wel! Ik weet zeker dat ik het kan! Ik was er nooit goed in, maar nu ga ik gewoon doen. Er verandert iets in je mindset, waardoor er ineens veel meer mogelijk wordt.

Als jij echter steeds maar tegen jezelf blijft zeggen dat je iets niet kan dan ga je er zelf in geloven. En als je aan iets begint met het idee: ‘ik kan het toch niet’, dan is de kans groot dat je gelijk krijgt en dan zeg je weer tegen jezelf, ‘zie je wel, ik kan het niet’ en dan is het cirkeltje weer rond en ben je ervan overtuigd dat je het niet kan.

Andersom is het ook zo, als jij tegen jezelf zegt: ‘ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan’, óf, ‘ik was er vroeger niet goed in maar nu gaat het me lukken’, dan zal je zien dat er ineens veel meer mogelijk blijkt te zijn.

Je bent niet je gedachten.

Je gedachten houden je waar je nu bent. Dus als je eens wat nieuws wilt proberen, ga er dan eens van uit dat je het kan. En voel dat dan ook echt. Pak er een metafoor bij als dat je helpt. Zie jezelf bijvoorbeeld voor je als de nieuwsgierige Pippi Langkous die iets nieuws als een leuke uitdaging beschouwt, of neem een andere metafoor die jou energie, kracht en lef geeft.

Als je met deze gedachte begint aan iets, weet ik zeker dat de kans dat het je lukt veel groter is. En een leuke bijkomstigheid… je gaat er nog meer plezier aan beleven ook!

buton-blogs-en-tips

Facebooklinkedin

Je bent wat je denkt

Het was even stil in blogland van mijn kant.  Ik was druk in m’n hoofd met andere dingen. Precies wat Tony Crabbe in zijn boek ‘nooit meer te druk zegt’: om tot creatieve/nieuwe/andere inzichten te komen heb je af en toe de tijd nodig om je te vervelen en te mijmeren en te reflecteren.

Ik merkte dat ik die tijd niet had. Voor m’n gevoel tenminste. Ik ben druk in m’n hoofd met alles wat komen gaat. Training ‘Echt jezelf zijn mama’ en workshop ‘Wat is jouw missie?’, beide activiteiten die denkwerk (wat ga ik precies vertellen?) voelwerk (hoe gaat dat werken voor de deelnemers?) en voorwerk (ga ik het redden in de tijd?) vergen.

En als alles open ligt en je iets heel nieuws gaat doen dan komen er allerlei andere dingen te voorschijn. Spannend, kriebels in m’n buik. Leuk, enthousiaste energie. Twijfel, even overleggen met collega. Wat als, twijfel aan alles. Wie ben ik, oude waarheden.  Stel dat, beperkende gedachten.

Kortom, alles wat ik geleerd heb de afgelopen jaren en alles waar ik gebruik van maak als coach, kon ik nu op mezelf toepassen.

Het antwoord op al deze vragen die ik mezelf stelde was namelijk negatief. Gelukkig heb ik voldoende NLP en coach achtergrond om de gedachten te erkennen, te doorvoelen en het om te keren.

Stel dat het een geweldige workshop wordt en dat je na afloop heel veel aanmeldingen krijgt voor coaching, ipv stel dat niemand  het interessant vindt.

Wat als de moeders van de training super enthousiast zijn en dat wij ze hebben kunnen begeleiden naar een betere balans in het leven, ipv wat als deze moeders onze training helemaal niks vinden.

Je bent wat je denkt

In beide gevallen is het een gedachte die ik helemaal zelf tot stand breng. Ze zijn allebei even waar. En wat een verschil in uitgangspunt zal het zijn of ik met de ene of de andere gedachte begin aan de workshop en training. En wat een verschil in resultaat ook, ongetwijfeld. Want je bent wat je denkt en dat straal je uit, naar jezelf en naar anderen.

Wat ben ik blij dat ik een paar jaar geleden heb besloten om NLP trainingen te volgen en een coachopleiding te gaan doen. Niet alleen kan ik nu anderen begeleiden om te doen waar ze gelukkig van worden, maar ook mezelf!

buton-blogs-en-tips

Facebooklinkedin

Thuis komen

Thuis Komen

Het is inmiddels een jaar geleden dat ik voor m’n gevoel ben thuis gekomen. Thuis gekomen in mijn eigen lichaam, in mijn eigen leven.

In een coachsessie bracht ik in dat ik me ongemakkelijk voel in groepen en we gingen op onderzoek waar dat vandaan kwam. Mijn coach stelde me allemaal vragen en bleef doorvragen en ik voelde me steeds ongemakkelijker…totdat ik op een punt kwam dat ik dacht: er staat iets te gebeuren!

Ik werd nieuwsgierig naar de antwoorden die uit mijzelf kwamen maar die ik zonder mijn coach nooit had kunnen vinden. Na veel vragen zag ik het beeld dat ik van mezelf had gecreëerd. Sterk, blij, optimistisch, kan alles aan, doet voor niemand onder, gaat gemakkelijk door het leven, gezellig. Dat beeld dat ik van mezelf had gecreëerd was precies waar ik last van had in groepen. Ik probeerde krampachtig dat beeld in stand te houden.

Toen me dat duidelijk werd, viel er een last van mijn schouders. Ik had letterlijk het gevoel dat ik thuis kwam. Dat ik eigenlijk alleen maar last had van mezelf. Want naast dat beeld dat ik aan de buitenwereld had laten zien, bestaat er nog een andere versie van mij. Onzeker, kwetsbaar, bang om fouten te maken, bang om niet aardig gevonden te worden, mezelf altijd metend met de leukste, sterkste, mooiste, liefste en aardigste in de groep. Dat was wat er in mij gebeurde, maar aan de buitenkant liet ik alleen de krachtige versie van mezelf zien.

Bewustwording

Wat heerlijk dat dat nu niet meer hoefde! Nu ik wist wat ik deed en hoe ik het deed, kon ik er aan gaan werken. En nog steeds vind ik groepen soms spannend. Maar dat durf ik nu ook te zeggen. En nog steeds voel ik me onzeker en dat mag er ook zijn en ik durf het meer te laten zien. En tja, hoe spannender het wordt, hoe makkelijker ik weer in m’n oude patroon verval. Met dit verschil dat ik me ervan bewust ben en m’n gedrag kan aanpassen. En hoeveel plezier en gemak levert me dat op!

Dankjewel Sonja Jansen dat jij mijn coach wilde zijn toen. En wat fijn dat we nu samen werken, beiden als coach.

Herken je bovenstaand verhaal en wil jij er ook aan werken? Neem contact met me op!

buton-blogs-en-tips

Facebooklinkedin

Pareltjes in het leven

Pareltjes in het leven.

Ken je dat? Dat je even niet kan zien wat het leven nou zo mooi maakt? Terwijl het zo dichtbij is? En dat weet je want op andere dagen zie je het wel.

Ik had het vorige week. Ik zat er zonder duidelijke reden een beetje doorheen. Niets leek te lukken, ik zag even niet meer de dingen die me blij maken. Het bijzondere is, dat als ik in zo’n  ‘mood’ ben, ik van alles bedenk om mezelf nog moedelozer te maken, waardoor dingen ook echt niet gaan lukken, etc, etc.

Gelukkig doe ik aan Mindfulness en tijdens zo’n sessie waarin ik even naar binnen ging en zonder oordeel keek naar wat er gaande was, ontdekte ik de maalstroom aan gedachten die me in deze ‘mood’ hielden.

En het mooie is, als je jezelf in zo’n maalstroom brengt, kan je jezelf er ook weer uithalen. Zeg ‘STOP IT’ tegen jezelf iedere keer wanneer je ervaart dat je de negatieve gedachten stroom in gang zet. Steeds als ik mezelf betrapte op die moedeloze gedachten, zei ik STOP IT.

Het werkt 2 kanten op. Ten eerste word je je bewust van wat je aan het doen bent en ten tweede ervaar je dat je het zélf doet en dat je het dus ook kan omkeren.

Je bent niet je gedachten

Hoe? Door te ervaren wat er op dat moment is, zonder de beperkende gedachten die je er over heen laat glijden. Door alleen maar te kijken naar wat er NU is.

PareltjesEn wat zijn er dan een pareltjes! Kleine dingen … iemand zegt iets liefs tegen je, een mooie ontmoeting, de bloemen in de tuin die ontluiken, lekker eten met familie, fijne gesprekken, een fietsritje met mooi weer.

En die kleine pareltjes zijn er altijd! Alleen soms kan je het even niet zien. Door een gebeurtenis in je leven, of omdat je in je eigen beperkende gedachten stroom zit. Maar ze zijn er altijd. Altijd? Ja, echt altijd! Het is aan jou om ze weer te leren zien.

buton-blogs-en-tips

Facebooklinkedin

Maak de keuze om je blik op de wereld te veranderen

We kennen allemaal wel het filmpje dat naar aanleiding van de aanslagen in Parijs de ronde deed, van een journalist die een jongetje interviewde dat heel bang was voor de dreiging van de slechteriken met geweren. Hij wilde verhuizen. Zijn hele mimiek gaf aan dat hij bang was. Toen zijn vader hem liet zien dat de bloemen er waren om ons te beschermen zie je hem twijfelen en dan vervolgens kiest hij er voor (waarschijnlijk volledig onbewust) om daar in te geloven. Ineens was er weer hoop voor hem, hij kon weer lachen en in alles in dat kleine jongetje kon je zien dat hij weer blij kon zijn. Was er iets veranderd in de dreiging in de wereld? Nee. Er was helemaal niets veranderd, alleen de perceptie van het jongetje was veranderd en dat maakt voor hem een wereld van verschil.

Neem je leven in eigen hand!

Dat is wat een keuze maken ook voor jou kan doen. Je kan de keuze maken om de donkere kant te bekijken, maar je kan er ook voor kiezen om te kijken naar wat er nog meer is. Je kan er voor kiezen om op 1 manier naar een persoon, naar je relatie, naar je stress te kijken, maar er zijn heel veel manieren om daar naar te kijken. En als je weet dat je altijd een keuze hebt hoe jij naar een situatie kijkt en je daarmee kan beïnvloeden hoe jij een situatie ervaart, kan je je leven in eigen hand nemen. Kan jij ervoor kiezen om de regie over je eigen leven te nemen en dat maakt een wereld van verschil.

Dat is niet altijd makkelijk, maar met de juiste begeleiding weet ik dat het ook jou kan lukken!

Het filmpje nog eens terug zien? Klik hier: filmpje slechteriken met geweren en bloemen

coach, Utrecht, coaching, blog, Meriam, Verhoef, training, tip

Facebooklinkedin